1980 lerde çocukluğunu yaşamış olan insanlar çok iyi bilirlerdi ki, Transformers dan daha iyi ve insanı daha çok mutlu edebilecek çok az oyuncak vardı piyasada. Bu durum zamanın en gözde çizgi filmlerinden birisi olan Transformer’ların ortaya çıktığı Amerika’dan tüm dünyaya bir anda yayılması ile başlamıştı. Ülkemizde de bir çok bölümü yayınlanmış ve bende büyük bir keyifle zamanın beklide (tam hatırlayamıyorum) tek kanalı olan TRT’den izlemiştim çizgi filmini. Zamanla çizgi film beyaz perdeye taşınmak istendiyse de, günün teknolojisi bunu başarabilecek kadar gelişmemişti. Birkaç başarısız (!) animasyon filminden sonra, proje ileriki yıllarda gündeme getirilmek üzere rafa kaldırılmıştı.

Bu süreçten sonra beklenen gerçekleşti ve bir süre kadar önce Transformers’ın filmin çekimlerinin bittiği haberini aldım. Haberi duyan ve çocukluğunda “transformers all I need to know” şarkısını söyleyerek ve minik transformers oyuncakları ile hayal gücünün el verdiği ölçüde uzak diyarlara giden ve zamanın nasıl geçtiğini anlayamadan akşamı eden benim gibi insanlar, müthiş bir sevinç ve sabırsızlık içerisinde günlerin geçmesini beklemeye başladılar. Daha da güzeli, bu muhteşem yapımın aynı zamanda bir oyununun da olması idi. Genelde oyunlar filmlerden sonra yâda en erken filmle birlikte yayınlanırken, Transformers bu kuralı bozarak filmden önce raflardaki yerini aldı ve biz hayranlarına bir sürpriz yaptı.

Oyunun Konusu

 Oyunumuzun temel hikâyesi de filmle birebir aynı. Klasik Transformers savaşları. Hani şu iyi robotlar ile kötü robotların arasında ezelden beridir süregelen ve bir türlü herhangi bir tarafın diğerine üstünlüğünü sağlayamadığı o muazzam savaş. Bu büyük savaş bir şekilde dünyaya sıçrıyor ve olaylar bu iki savaşan ırkın dünya üzerinde yapılmış (insan eliyle) bir şeyi aramaya başlaması ile devam ediyor. Aradıkları nesne, AllSpark adında ve var olan tüm Transformer’ların hayatlarını devam ettirebilmesi için gerekli olan bir hayat kaynağı. Bu bilgi, savaşın neden dünyaya sıçradığının ve Transformer’ların neden AllSpark’ı bu denli çok geri istediklerinin de bir açıklaması oluyor. Sam Witwicky, AllSpark’a giden yolda bir anahtar görevi üstlenen genç bir insandır ve olay her iki ırkın Sam Witwicky’yi daha önce bulabilmek için giriştikleri bir yarış haline dönmeye başlamıştır. Henüz filmi izleme şansımız olmasa da, filmin konusunun oyunun konusundan daha ayrıntılı olacağını ümit ediyorum, yoksa karşımıza iki saatlik tekdüze fakat sadece görsel efektlerin abartılmış olduğu bir film gelecektir ki benim için gerçekten büyük bir hayal kırıklığı olurdu.

İki Yol Değil… İki Campaign Var…

Dövüş Sistemi

Hangi tarafı seçtiğinize ve hangi campaign’i oynuyor olduğunuza bağlı olarak, size birçok görev veriliyor. Tabii ki bir Transformers olarak size verilen görevleri rahatlıkla yapabiliyorsunuz. Karşınıza çıkan düşmanları genellikle aynı şekillerde basit bir kombo ile öldürebiliyorsunuz. Tabii ki oyunda bir süre sonra kombolarınız bile sıkıcı gelmeye başlıyor. Bu noktadan sonra rakiplerinizi öldürmek yerine onları yanından uzaklaşmak işinize gelebilir. Kombolarınıza ek olarak, etrafınızda bulduğunuz hemen her şeyi söküp rakiplerin üzerine fırlatma gücünüz var. Örneğin bir arabayı kaldırabilir bir ağacı yerinden sökebilir hatta bir evin duvarını kavrayabilirsiniz. Birçok savaşınızda, sadece ana saldırı tuşlarına basarak yaptığınız kombolar işinizi görecektir. Oyun boyunca nispeten az sayıda olan bazı görevlerde karşılaşacağınız daha zorlu düşmanları öldürmenin yolu, onlara vurmak değil de belli başlı bir takım objeleri alarak rakibe fırlatmanız olacak.

Bir Transformer olarak, tabii ki başka nesnelere, daha çok araçlara transform olabiliyorsunuz. (dönüşebiliyorsunuz) Dönüşme yeteneğinizin olmasına rağmen, genellikle oyunda araç kullanmak istemeyeceksiniz. Çevresel unsurlardan bolca etkilenen araçlarımız genelde çok hantal oluyorlar be herhangi bir arabaya yâda nesneye çarptığımızda, can haliyle üzerine gelen şaplaktan kaçan sivrisinek gibi etrafta uçuşmaya başlıyor. Belki güçlü robotlarız ve dönüştüğümüz araçlarda gücümüzden bir şey kaybettirmiyor ama yine de, bu görüntü hiç hoş değil açıkçası:)

Asıl eğlence, Decepticons campaign’de başlıyor bence. Büyük bir şehirde askeri alanlara girip belirli objeleri yâda belirli binaları yok etme görevleri oldukça keyif verici olacak bizler için. Oldukça yüksek olan ateş gücümüz, evlere, arabalara, ağaçlara ve herhangi diğer bir nesneye büyük zarar vermekte. Autobots campaign’de de aynı zararları verebilecek güce ve silahlara sahipsiniz. Fakat yapacağınız yıkım, insanlığı korumak temel amacınız olduğu için, tamamen tesadüfî olacak. Yani yaptıklarınız bir görev olmadığı için bir süre sonra yapmaktan vazgeçebilirsiniz. Oyunlarda asıl eğlence, bir kaos ortamı yaratmak ve çevreye zarar vermek oluğu için, Decepticons campaign’i bana göre daha eğlenceli geçecek.

Grafik Sistemi

 Yıkımın ve kaosun asıl güzelliği ve eğlencesi, bunları yapabilme yollarımız. Patlamalar, bolca, büyük ve bir binada meydana getirdiği zarar gerçekten muazzam. Dövüşlerdeki saldırı hareketlerimiz aslında güzel görünüyor ve başarılı animasyonlar ile desteklenmişler. Optimus’un etrafta koşuşturması, Blackout’un helikoptere dönüşmesi ve elindeki kılıcı ile dövüşmesi gerçekten muhteşem. (bilemiyorum belki de bu robotların benim çocukluk kahramanlarım olmasından kaynaklanıyordur bu) Bu görselliğin bir kısmı yukarıda da bahsettiğim gibi zarif ve başarılı animasyonlardan geliyor fakat asıl övgüyü, çok derin ve detaylıca modellenmiş Transformers modellemeleri almalı. Söyleyebilirim ki, filmdeki robot modellemelerinin aynısını oyunda da görebilirsiniz. (tabii oyuna entegre edilmiş hali ile) Bunca detayın ve başarılı animasyonların arasında, bazen hangi Transformers ile oynuyor olduğunuzu unutabiliyorsunuz. Çünkü pek fazla önemli olmayan robotlar birbirlerine çok fazla benziyorlar.

Bunca yıkıma ve görsel efektlere, birde kamera sistemini ekleyince, oyun tadından yenmiyor. Dövüşlerde aldığınız darbeler karşısında ölesiye sallanan görüşümüz, büyük, hantal bir robotun koşusu sırasında bile sarsılıyor. Fakat ne yazık ki, bu hoş görünen sarsıntı efektleri çoğu zaman gerçekliği arttırsa bile, oyunun oynanışını bozuyor. Oyun boyunca belki de binlerce patlama yaşayacağız ve özellikle büyük robot dövüşlerinde alacağımız darbeler nedeni ile görüşümüz bayağı zorlaşıyor. Hatta bazen birkaç saniye durmak zorunda kalıyorsunuz. Oyundaki aksiyonu arttırmak adına, minik (!) insanlar ile dövüşlerde yüzlercesi ile bir anda karşı karşıya geliyorsunuz. Eğer insan(cık)ların ellerinde güçlü silahlar var ise, bir ateş çemberi arasında kalıyor ve yine kamera sarsıntısı nedeni ile pek fazla bir şey yapamıyorsunuz.

Oyunun belki de en üzücü kısmı, kısa oynanılışı. Her campaign sadece birkaç saat sürüyor ve oyunun toplam oynanılış süresi 5 yâda 6 saat kadar sürüyor. Eğer bu 5 saatlik sürede oyundan sıkılmadı iseniz ve daha oynamak istiyorsanız birkaç dakikanızı daha ayırıp yan görevleri de yapabilirsiniz ki bu görevlerin de ana görevlerden pek bir fakı olmayacak. Bu sayede bazı açılabilir özellikleri açmış olacaksınız.

Son Söz

Sonuç olarak, PC, PS2, PS3, PSP, DS, ve Wii platformlarına çıkan Transformers: The Game, orta düzeyde bir oyun. Konunun harika, eldeki materyallerin bolca ve hayranların sayılarının inanılmaz düzeyde olmasına rağmen,  Traveller’s Tales firması yaptığı oyun ile sınıfı geçemedi. Belki de filme yetiştirebilmek için aceleye gelmiş bir oyun olabilir Transformers: The Game. Yinede, biz Transformers hayranları daha başarılı bir oyunu hak ediyor idik.

Bol oyunlu günler dilerim…