Şimdi ilk olarak kendimize şu soruyu soralım: Elimizde mevcut bir mit varsa bu mitin her imkanını kullanmak için bütün hikayeleri türeten ve ekseriyette tüketen bir konseptin bize sunduğu her şeyi olduğu gibi kabullenmek ve bu efsanenin bir parçası saymak zorunda mıyız? Hiç sanmıyorum! Artık iyiden iyiye George Lucas'ın bitmek tükenmek bilmeyen, başta yaratıcı olan fakat her geçen gün sevimsizleşen Genişletilmiş Evren muhabbetinin son ürünü Force Unleashed.

Genişletilmiş Evren ya da sadece Yıldız Savaşlarını içine alan zaman dilimindeki bütün hikayeleri bilen kesimi, sundukları hemen hemen her ürünle "aha bakın böyle bir olay vardı yıllardır sizden sakladık şimdi buyurun biraz da bununla meşgul olun!" etkisi yaratmak dışında artık iyice sıkıcılaşan ve bu anlamda idol belirlenmiş J. R. R. Tolkien'ın efsanevi Orta Dünya mitine göre yapaylaşan hepsinden önemlisi artık en ufak fikri bile ticari bir oyuncağa dönüştürme mantığı güden George Lucas, büyük ihtimalle Yıldız Savaşları dışında dişe dokunur başka hiçbir şey üretemeden bu dünyadan göçüp gidecek!

Yeni oyuna gelecek olursak... Yine Star Wars ve LucasArts etiketi adı altında hemen hemen her ürünü koşulsuz kabul eden hayranların uzun zamandır beklediği bir oyunla karşı karşıyayız. Tabii pek çok Yıldız Savaşları oyununda olduğu gibi haddinden fazla beklenen bir oyun olduğunu da belirtmekte ayrıca yarar var. Özellikle bu zamana kadar hayat bulmuş Star Wars adı altındaki oyunlarının pek çoğunun salt hüsran duygusunu tattırmasını göz önünde bulunduracak olursak... Knights Of The Old Republic'in göreceli başarısı hariç sanıyorum ki bu zamana kadar bu konsepti en fazla ciddiye alan ve ayrıntılar üzerinde en fazla kafa patlatan oyun Jedi Academy idi...

Oyuna Dart Vader karakteri ile epey cezp edici bir şekilde başlıyorsunuz. Kendinizden emin yavaş adımlarınızla etrafı kısa sürede tahrip ediyorsunuz. Kashyyyk gezegeninde başlayan oyun, Sith'in İlk Galaktik İmparatorluğu kurmasından (Yani Revenge Of The Sith'ten ) kısa bir süre sonrasında başlıyor. Kıyıda köşede ufak direnişler kuran Jedi şövalyelerinin peşlerine düşüyorsunuz. Bu göreviniz sırasında eski bir Jedi şövalyesinin oğlunu yanınıza alıp eğitmeye başlıyorsunuz.

Aradan geçen yıllar sonrasında o toy delikanlı Starkiller adında bir sith çırağına dönüşüyor. Bir yandan Vader'ın talimatları doğrultusunda hareket ederken diğer taraftan imparatorluğun bünyesindeki entrikalara tanıklık ediyorsunuz. Deneyimleriniz arttıkça daha değişik görevlerde yer alıyorsunuz. Tecrübeleriniz arttıkça bu kötülük labirentindeki konumuz iyiden iyiye değişiyor ve büyük bir bölümü sizin üzerinizden kurgulanmış bir senaryoda niteliği sürekli değişen bir taş görevini üstleniyorsunuz.

Geçtiğiniz her bölümde belli puanlar kazanıyorsunuz bu puanlar (xp puanları yani) tahmin edeceğiniz üzere bir takım güçleri kazanmanızı ya da mevcut güçlerinizin seviye atlamasını sağlıyorlar. Bunun dışında oyundaki belli başlı bölümlerde etraftaki ışın kılıçlarını, kristalleri ve kostümleri edinebiliyorsunuz. Bunlar karakterinize etki etmeseler de görüntü açısından gözlerinizi rutinden kurtarmanızı sağlıyorlar.

BEN GÜCE GÜÇ DEMEM...

Şimdiiiii taaa yazımın başından beri sinyallerini verdiğim memnuniyetsizliğimin sebeplerine geçeyim hemen. Öncelikle oyun o kadar tek düze ve bir noktadan sonra insanı o kadar bayıyor ki! Daha önce bu tarz deneyim yeterince yaşamamış oyuncular bile sıkılabilirler. Yaptığınız tek şey koş ve öldür den ibaret. Bir noktadan sonra God Of War'daki gibi doğru tuş kombinasyonuna dayanan boss savaşları olsa da onlar da tek boyutluluktan kurtulamıyorlar.

Kazandığınız onca güce rağmen sıradan bir Trooper sizi epey uğraştırabiliyor. Yerden kalkarken bile gayet koruma yapan adamlar dolanıyor etrafta ki bu da sinir bozucu bir diğer nokta! Elinizde ışın kılıcınız olmasına rağmen düşmanları ışın kılıcı kullanma becerinizden ziyade -büyük ölçüde - lightning, push, force üçlüsüyle alt etmeye çalışıyorsunuz ki saçmalık ötesi olarak sıradan düşmanlarınızı bazıları ellerindeki baltalarla ya da lazer tabancalarıyla bu güçlere karşı bile koruma yapabiliyorlar (öh yani!)

Oyundaki diğer en önemli ve sinir bozucu kusur ise kamera açıları. Son derece yavaş bir biçimde hareket eden kamera açıları sizleri bir noktadan sonra iyice oyundan soğutabiliyorlar. Hele ki akıcı dövüş sahnelerinde bu kamera açıları saç baş yolmanıza bile vesile olacak kadar -en kaba tabiri ile- tırışka! Diğer taraftan oyunda belli başlı mantık hataları da bulunuyor. Örneğin kor gibi yanan bir lav gölünün içine düştüğünüzde ölmeyi bir kenara bırakın enerjiniz son derece yavaş bir biçimde azalırken, bir kaç metre yükseklikten shoot detectörün daha içine düşmeden nalları dikebiliyorsunuz!

Bütün bu kusurları bir yana itecek olursak, diğer bir eksikliği de vurgulamadan geçmek ayıp olacaktır; Oyunda sürekli olarak belli başlı gezegenlerde volta atmak zorunda kalıyoruz. Mesela Jedi Tapınağına kaç kere gittiğimi hatırlamıyorum bile! Bir süre sonra bu göz aşinalığı da epey sinirlenirinizi bozuyorlar.

... GÜÇ BENİMLE OLMAYINCA!

Oyunun yapısının belli noktalarda God Of War daki tuş kombinasyonuna kaydığını söylemiştim. Sakın umutlanmayın! Force Unleashed deki tuş kombinasyonunun oyuna yediriliş şekli maalesef God Of War kadar ahenkli değil! Tabii God Of War'daki kadar çeşitli de değil! Kazandığınız güçler ya da silahlar da açıkçası God Of War da oyuna nüfus ettiği gibi edemiyor! Kombinasyonlar sonrası ortaya çıkan fiyakalı hareketleri gölgeleyen en önemli özellik ise hiç kuşkusuz boss dövüşlerinin tekdüzeliği... Neredeyse adam gibi ışın kılıcı kullanamadığımız oyunda büyük ölçüde lightning ile bin bir güçlükle düşmanımızın canını alıyoruz belli bir noktadan sonra kombinasyon yapmaya çalışır ve başarılı olamazsak düşmanımızın enerjisi de doluyor! Hal böyle olunca zaten tadı tuzu olmayan dövüş sistemi iyice sevimsizleşiyor.

Belli başlı yerlerde oyunun inceleme puanının epey yüksek tutulduğunu gördüm! Açıkçası sinirlerimin bozulmadığını söylesem ayıp olur! İnsaf ki illa bu konseptin adı duyulan bir ailesinin ürünü olduğu için ya da sırf kişisel olarak Yıldız Savaşları hayranı olduğunu iddia ettiği için oyuna bol keseden yıkama yağlama yapanlar var! Lakin gerçek hayranlık, o markadan gelen her ürünü koşulsuz kabul etmek değil; arada bir de "acaba bu markaya yaslanıp işin kaymağını yemekle mi meşguller?" sorusunu kendimize sormaktır diye düşünüyorum.

Şikayetçi olduğum diğer bir nokta ise, belli başlı sitelerde ve dergilerde oyunu bir kere bile oynamamış bırakın oyunun orijinalini ya da demosunu, oyun videolarını bile izleme gereği duymamış arkadaşların da yazılarına pekala rastlıyorum! Vaziyet her ne kadar oyun incelemesi çizgisinden çıkıp, taşlama ve yergiye dönüşse de söylemeden edemeyeceğim bir durum bu: ) Söz konusu sadece oyun sektörü değil hemen hemen her sektör için geçerli. Elimizde tuttuğumuz şeyi henüz denemeden adına hürmet ederek cilalamanın manası yok! Madem ki paylaştıklarımız doğrudan ya da dolaylı olarak o ürünü seçeneğe düşürmüş insanların kafasındaki soru işaretlerini gidermek bunu layıkıyla yapmak en doğrusu! Aksi takdirde "ben bu oyunu inceledim","Bu albümü dinleyip beğendim. " ya da "Şu filmi tavsiye ederim" demenin ne anlamı var?

Sözün özüne gelecek olursak artık Geroge Lucas efsaneye iyiden iyiye sırtını dayadı ve efsanenin sahip olduğu ruhu iyiden iyiye yok etti ! Clone Wars gibi sıradan ve sığ bir animasyon filmini Tv de izlesek yadırgamazdık lakin serinin bir halkasıymışçasına ortalamanın üzerinde bir reklamla vizyona sokmaları da ayrı bir hadiseydi zaten. Gel gelelim yüzlerce yan hikayeye sahip bir evrenin en ufak bir parçasının bile pazarlanması artık bu evreni yaşayan bir mit olmaktan alıp, sadece gelir kaynağı bir para makinesi haline getiriveriyor. Eee her şeyi de sorgusuz sualsiz kabul edecek halimiz yok ne yazınki! Uzun lafın kısası Force Unleashed OLMAMIŞ bir oyun! Fazla söze gerek yok!