|  DOSTUMUN DOSTU... DOSTUM
Öncelikle kendi açımdan bir itirafta bulunmak istiyorum... Pekala bir Örümcek Adam fanatiği sayılmam zira Örümcek Adam oyunlarının hemen hemen hiç birinden gerekli verimi alamamış olmamın sebebini çok daha başka yerlerde aramaktayım. Düşünsenize! Böylesine esnek bir karakterin oyunlarını nasıl olur da beğenmem? Bu bir zevk ve renk tartışması mı? yoksa çok daha ötesinde seyreden bir durum mu? Bu kavramsal karmaşanın sonucu, bir nebze de olsa incelemek üzere olduğum Friend Or Foe'ya da sıçramış olmalı.
Elinizde Örümcek Adam gibi altın yumurtlayan bir tavuk var... Ne yaparsınız? Kafasını bir satırla, tek hamlede gövdesinden ayırmayacağınızı biliyorum. Zira bu altın yumurtlayan tavuğun bir ömrü var. Yaşadığı süre boyunca yumurtladığı yumurtalar üzerinden mi geçim sağlarsınız? Yoksa aynı zamanda altın yumurtlama sebebini de mi araştırırsınız? Activision'un ikinci şıkka pek yanaşmadığını söyleyebilirim zira Marvel'in telif haklarını alıp, piyasaya sürmüş olduğu neredeyse her yeni süper kahraman oyununda bilindik metotları kullanmayı sürdürüyor. Elbette bizlere ilk başta son derece eğlenceli gelen bu durum zamanla monoton bir hal almaya başladı. Örümcek Adam'ın, hiç bir zaman tam anlamıyla şanına yaraşır bir oyun edinememesinin sebeplerini de ziyadesi ile burada aramamız mümkün. Marvel Ultimate Alliance oyununun bile aldığı onca övgüye ve edindiği onca hayran kitlesine rağmen bir noktadan sonra zıvanadan çıktığı ve adeta baydığını söylemek konusunda kesinlikle çekincem yok! Hatta işin abartılıp, Darkhorse Comics karakterleri olan, Batman, Süperman ve Flash Gordon'un dahil olduğu bir başka topyekün bilgisayar oyunuyla karşı atak pozisyonuna geçilmesi bile bizleri şaşırtmadı. Marvel Ultimate Alliance sevildi... Çünkü; öncelikle Marvel evrenine ve karakterlerine katmış olduğu abzürd hava ve yine aynı derecedeki mizah anlayışı pek çok oyun severin hoşuna gitti... Çünkü; Gelmiş geçmiş bütün iyi Marvel karakterlerini kullanmamıza imkan tanıdı... Çünkü; Marvel evrenine alternatif bir bakış açısı getirdi vs vs. Sebepler uzatılabilir; zira bu sebeplerin hepsi de oyunun bir noktadan sonra iyice kabızlaşmasının önünü kapatabilir sebepler. Bu metodun tutmasından gaz alan Activision, daha önce Ultimate Spider Man ile aradığını tam olarak yakalayamamasının öcünü almak pahasına Friend Or Foe'da da benzer bir tutumu sergilemekten geri kalmamış.
Yakın dönemde Spider Man 3'ün resmi oyununun piyasaya sürülmüş olduğunu da göz önünde tutacak olursak sevgili Spidey'in başımıza musallat olmaktan epey bir keyif aldığını söyleyebiliriz. Nitekim Friend Or Foe'nun bu durumda çikletten çıktığını söyleyebiliriz. Her ne kadar E3 videosu ile bazı kimseleri heyecanlandırmış olsa da, geri kalan kesim başlarına ne geleceğini bile bile oyunu edinmekten çekinmediler (kendimi örnek göstermekten nefret etsem de B şıkkına dahilim... ). Aslında netice beklediğimiz gibi; derinine inilmekten vazgeçilmiş, salt eğlendirmeye yönelik bir oyun... evet evet kesinlikle! Eğer oyun ile pek fazla barışıklığınız ve ilginiz yoksa yazımın bundan sonraki kısmını takip etmenize bile gerek yok! Lakin durup ne olursa olsun bu oyun hakkındaki detaylara göz atmak istiyorsanız... Buyrun...
 Adet olduğu üzere son zamanlardaki çoklu kahraman sistemi ve hatta kahramanlara eklenen bir nevi FRP-vari özellikler yeni oyunların vazgeçilmezleri olmaya başladılar. Sizlerin de benimle aynı fikre sahip olduğunuzdan şüphem yok ki artık oyunları, macera ya da gerilim gibi tek bir kategoriye koymak iyice zorlaşmış vaziyette. Bu durum beraberinde oyun çeşitliliğini getirmiyor aslında. Sadece özde çeşitli gibi gözüken oyunlar aslen sürekli birbirlerini tekrar ediyorlar. Söz konusu Örümcek Adam gibi hayran kitlesi maksimumlarda seyreden bir oyun olunca insan ister istemez çok daha fazlasını bekliyor. Özellikle Activision'un zamanında vermiş olduğu söze sadık kalmak için piyasaya oyun sürme mantığının, bir süre sonra "Marvel üzerinden para babası olma" mantığına çevirmesi ise, Stanley'nin özene bezene hayat verdiği kahramanlarına hakaret diye düşünüyorum... Zaman ve mekan kaygısından oldukça uzak bir oyun Friend Or Foe... Üç örümcek adam filmi karakterlerini birden kapsıyor bu noktada ilk filmde eşek cennetini boylamış olan Yeşil Cin'in dirilmesini sorgulamasak bile, kendisini oğlu Harry (Goblin Jr. ) ile birlikte izlemek, oyunun miğdeye kolay indirilen bir piyasa kaşarı halini aldığını bizlere resmediyor.
DÜŞMANIMIN DÜŞMANI... DOSTUM
Oyunumuz tıpkı tahmin edeceğiniz üzere abzürd bir oyun. Abzürdlük konusunu pek çok yöne çekebiliriz. Öncelikle can düşmanlarımız ile bir müddet sonra -aslen belli bir çıkar ilişkisi çerçevesinde- ittifak oluşturuyoruz. Venom, Yeşil Cin, Dr. Octavius, Goblin Jr ve Kum Adamdan oluşan kötü karakterlerimiz, şehri kasıp kavuran çok daha büyük çaplı kötülük timsali ordunun karşısında bir anda imana gelerek Spidey ile güç birliği oluşturuyorlar. Bu noktadan sonra karşımıza bir başka abzürd nokta çıkıyor... Mizah unsuru... Burada aslında filmlerde yeteri kadar işlenmemiş mizah anlayışı bulunuyor. Nitekim çizgi roman serilerindeki Peter Parker'ın son derece hazır cevap ve ışıl ışıl parlayan buram buram zeka kokan esprilerinin bir kısmı oyuna indirgenmiş vaziyette. Bunu oyunun çok sık olmayan artı hanesine not edebiliriz. Konuya geri dönecek olursak... Düşmanlarımızın bir kısmının zaten bizimle iş birliği yapmaya hevesli yapıları (Kum Adam ve Octavius gibi) bulunmasına rağmen kısa yoldan diğer tarafı boylamış karakterlerin de; oyun içi karmaşaya aldırmadan ortalıkta fink atmaları (Venom, Yeşil Cin, Goblin Jr. ); farklı bir tabirle kaymağını yemek için üç filmi alet ederek son bir yoğurt yapma çabasını anımsatıyor. Zira bu durum karşımıza tıpkı yoğurdun kaymağını anımsatan bir oyun çıkarıyor. Herkes yoğurdun kaymağını yemekten keyif almadığı gibi kaymağın altında kalan yoğurt da bir süre sonra ekşiyip çöpe gidiyor sizin anlayacağınız.
 Oyunda tıpkı Marvell Ultimate Alliance mantığı sürdürülmüş vaziyette. Kahramanlarımız (süper olduklarından kelli) bir takım özel güçlere sahipler ve bunları kullanmaktan çekinmeye de pek niyetleri yok. Tabii yine bu özel güçlerimizi geliştirmek mümkün. Bunun yanı sıra combolarımız Marvell Ultimate Aliiance'a kıyasla biraz daha hareketli bir hal almış vaziyette. Aynı derecede çevre ile olan etkileşim de mümkün. Fakat yine de Örümcek Adam'dan (her oyunda olduğu gibi) yeterince verim alamıyoruz. Örneğin bir binadan diğerine geçebilmek için çoğu zaman bir köprünün kurulmasını beklemek gibi abuk ve sinir bozucu bir durum söz konusu. Üstelik karakterlerimin neredeyse tamamının uçabildiğini göz önüne alınca bu durum iyiden iyiye sinir bozabiliyor.
Diğer bir eksiklik ise yapay zekada hissediliyor. Müttefikimiz olan diğer karakterin yapay zekası sadece diğer düşmanlara yumruk atmaktan ibaret. Ne zor durumda yardımımıza koşuyor, ne de güçlerini tam olarak yerli yerinde kullanabiliyor. Hatta bir gökdelenin tepesinden bir başkasına atlarken aşağı düşüp; her nereden çıkıyorsa yine yanımızda bitiverdiği de oluyor. Aynı şeyi düşmanlar için de söyleyebiliriz. Bu tarz aksiyon oyunlarında amacı sadece bize vurmak olan ama nedense bu isteğini gerçekleştirmek için herhangi bir kıvraklık örneği göstermeyi reddeden kaba tabiri ile "kütük" düşmanlarımız var yine karşımızda... Bu da oyuncu yaşı seviyesini biraz daha aşağı çekiyor haliyle.
Oyun epey global bir hal almış zira bu sefer dünyayı tehdit etmekte olan güç sadece bir tek şehre yayılmış vaziyette değil. Tabii zaman içerisinde bizim safımıza katılmakta olan kötü karakterlerin haline de bakılacak olursa başımıza musallat olan tehlike oldukça ciddi diyebiliriz. Lakin kahramanlarımızın bize yansıyan ruh hali ve birbirleri ile sürekli kurdukları alaycı diyalogları bu ciddiyete bir tezat oluşturmakta :)
 DÜŞMANIMIN DOSTUNUN DÜŞMANI???
Gelelim grafiklere. Boşuna umutlanmayın çünkü kesinlikle kayda değer değiller! Hemen hemen her Spider Man oyununda aşina olduğumuz üzere son derece vasat grafiklere sahip bir oyun Frien Or Foe. Bu açıdan baktığımızda serinin en iddialı oyunu Spider Man 3'ün bile bir kaç adım gerisinde seyretmekte. Sonuç olarak bir bakıma PS2 için tasarlanmış olduğundan grafiklerin; emektar konsol için yerinde olduğunu söyleyebiliriz. Ne Yazık ki PC sürümünde grafikler üzerinde fazla durulmamış. Süper kahraman oyunları söz konusu olduğunda çok da abartılacak bir durum değil zira yakın dönemde iyiden iyiye canavarlaşacak PC grafikleri göz önüne alınacak olursa, Friend Or Foe'nun hiç bir ayrıksı özelliği olmadığını vurgulamalıyım. Kısacası ortalama olarak pek çok oyunda karşılaşabileceğiniz standart grafikler mevcut. Malumunuz daha önce Spider Man oyunu oynamış olanların zaten tahmin edebileceği görüntüler mevcut.
Oyunun en eğlenceli özelliklerinde biri ise hiç kuşkusuz Co-op ve multiplayer destekli oluşu. Tabii söz konusu burada sadece bu iki özelliğe sahip olması değil, bu iki özelliğin - bir noktaya kadar- akıcılığını koruması. PS2 kullanıcıları için bu özellikle iyi haber diyebiliriz. Kendini tekrarlayan oyun yapısına rağmen çoklu oyuncu seçeneği ile sıkılma süresi en aza indirgenebilir nitekim PC kullanıcılarının aynı hazzı alacağından o kadar emin değilim.
DOST BAŞA... DÜŞMAN AYAÃA...
Sözün özü; yukarıda da belirttiğim gibi; Spider Man: Friend Or Foe, hayranların ilgisinden güç alan, iyi paketlenmiş, aslen hiç bir zeka pırıltısı taşımamasına rağmen, çok zekice düşünülmüş görünümü verilmeye çalışılan "hoş ama boş" bir oyun. Belki başında bir süre iyi vakit geçirebilirsiniz, belki de aldığınıza lanet edip oyunun kutusunu kırabilirsiniz. En basit şekli ile, Marvell Ultimate Alliance oynamış, bitirmiş, beğenmiş ve benzerini istemekte olan oyun severlerin bu oyundan kesinlikle keyif alacaklarını söyleyebilirim. Fakat "Ultimate Alliance oynadım, beğendim, ona benzer başka oyunlar da oynadım fakat tadında bırakalım. " diyenlerdenseniz, daha alternatif seçeneklere yönelin ve mümkün olduğunca bu oyundan uzak durun... Saygılarımla... | 
